والدین به عنوان مشاوری برای نوجوانان:
مهم ترین ویژگی یک مشاور این است که وقتی از او در زمینه ای مشورتی خواسته می شود، راهنمایی می کند و در غیر این صورت، ناخواسته نظر نمی دهد. مشاور مورد احترام مراجع خویش و آماده پاسخ گویی و اظهارنظر در زمان هایی است که از او درخواست می شود، به سکوت مراجع نیز احترام می گذارد. او ممکن است به مراجع خویش پیشنهادی ارایه دهد، اما هیچ گاه او را مجبور به انجام کاری نمی کند.
خیلی سخت است که نظاره گر اشتباه اجتناب پذیر فرد دیگری باشیم، مگر در شرایطی که از پیامد ناخوشایند قطعی اتفاقی مطمئن باشیم که در این شرایط نیز پیشنهاد می شود که والدین باز هم به جای نقش آموزشی برای فرزند نوجوانشان، نقش مشورتی ایفا کنند، چون خیلی از آن ها فکر می کنند همه پاسخ ها را می دانند و به کمک و آموزش کسی نیاز ندارند.
پیشنهاد این است که والدین به جای نقش آموزشی نقشی مشورتی داشته باشند، و تنها در صورت لزوم و زمانی که نوجوانان خودشان خواهانند، با آن ها صحبت کرده یا اطلاعاتی در اختیارشان قرار دهند و فقط زمانی که کم و بیش اطمینان داشته باشند که تصمیم اشتباه فرزندشان پیامدهایی خطرناک برایش دربر داشته باشد، باید نوجوان را مجبور به اطاعت از توصیه خویش نمایند.
برچسب ها: والدین به عنوان مشاوری برای نوجوانان
