آزمون دکتری فیزیک مرحلهی کتبی پذیرش در مقطع دکتری است و بیشتر از هر چیز، تسلط بر مباحث پایهی فیزیک کارشناسی ارشد را میسنجد. این صفحه ساختار کلی آزمون، منابع اصلی و روش آمادگی را مرور میکند. ساختار دقیق هر سال (دروس، ضرایب و نحوهی ارزیابی زبان) را از دفترچهی همان سال سازمان سنجش ببینید؛ در سالهای اخیر مدرک زبان جدا از آزمون اصلی ارزیابی شده است.
بخشهای اصلی آزمون
- استعداد تحصیلی: استدلال کلامی، تحلیلی و کمی.
- دروس تخصصی: بسته به گرایش، معمولاً مکانیک کوانتومی، الکترومغناطیس، مکانیک آماری و مکانیک تحلیلی.
منابع مرجع رایج
| درس | منابع شناختهشده |
|---|---|
| مکانیک کوانتومی | گریفیتس (پایه)، ساکورایی (پیشرفته) |
| الکترومغناطیس | گریفیتس (پایه)، جکسون (پیشرفته) |
| مکانیک آماری | ریف، پاتریا |
| مکانیک تحلیلی | گلدستین |
دو پرسش نمونه
- انرژی حالت پایهی ذره در چاه پتانسیل بینهایت به پهنای L چقدر است؟
E₁ = π²ħ² ÷ (2mL²)؛ و ترازهای بالاتر Eₙ = n²E₁. - جابهجاگر مکان و تکانه چیست و چه نتیجهای دارد؟
[x, p] = iħ؛ همین رابطه به اصل عدم قطعیت Δx·Δp ≥ ħ/2 میانجامد.
روش آمادگی
سوالهای سالهای گذشته را موضوعی دستهبندی کنید تا ببینید هر مبحث چند بار آمده و از کدام مباحث شروع کنید. برای هر درس، مسئلههای پایان فصل یکی از منابع پایه را کامل حل کنید و بعد سراغ منبع پیشرفته بروید. اگر همزمان برای آزمونهای استخدامی آماده میشوید، آزمون آنلاین استخدامی فیزیک هستهای هم مفید است.
